Wstęp

Należy pamiętać, że postawa ciała zmienia się wraz z wiekiem. Dzieci do 2-3 roku życia mogą mieć szpotawe kolana, podobnie jak koślawość kolan jest charakterystyczna dla dzieci przedszkolnych (3-6 lat). Jeżeli jednak odstęp pomiędzy kolanami przy złączonych stopach lub kostkami przyśrodkowymi przy złączonych kolanach w pozycji stojącej jest większy, niż 5 cm diagnozuje się wadę bez względu na wiek! Małe dzieci mają fizjologicznie obniżone wysklepienie stóp, ale brak wyraźnie ukształtowanych łuków wysklepiających stopę u 6-latka wskazuje na płaskostopie i jest wskazaniem do ćwiczeń korekcyjnych. W przeciwieństwie do tego, koślawość stóp (odchylenie osi kości piętowej na zewnątrz, obciążanie przyśrodkowego brzegu pięty) jest wadą w każdym (!) wieku i wymaga korekcji. Wszystkie dzieci do 6-7 roku życia powinny nosić obuwie z wysokim, sztywnym zapiętkiem, utrzymującym piętę w prawidłowym ustawieniu. Staw skokowy powinien jednak pozostać nieusztywniony.

W życiu dziecka są dwa okresy, w których jest ono szczególnie narażone na rozwój wady postawy. Pierwszy z nich przypada na czas rozpoczęcia nauki szkolnej, kiedy dziecko zostaje przymuszone do wielogodzinnego przebywania w pozycji siedzącej. Nie ma ważniejszego ćwiczenia dla 6-latków, niż nauka prawidłowego siedzenia.

Drugi okres krytyczny to czas dojrzewania (10-13 lat u dziewczynek i 13-14 lat u chłopców). Dochodzi wtedy zwykle do pogorszenia jakości postawy wynikającej z przyspieszonego wzrostu, zmiany proporcji ciała, pozornego przesunięcia ogólnego środka ciężkości ciała, a czasami także niechęci do wysiłku fizycznego. W okresie tym należy częściej dokonywać oceny postawy ciała i zachęcać dziecko do uprawiania sportu lub rekreacyjnej aktywności fizycznej.